Etnografía en Roxíos

                                

                                                                       

llagar

 

En Roxíos comenzamos as milloras del patrimonio etnográficio  del 2008.  El ano pasado foi un éxito total a reparación del molín. El llouxado del forno quedou muito ben. Este ano intentarase úa importente millora nel llagar de viño ( A bodega foi construida alló polo ano 1870) e milloraremos el interior del forno. (El forno seguramente ten máis de douscentos anos) 

El da foto é un lagar de sidra, pro el de Roxíos responde al mesmo esquema.

 

Recordo aquí os colaboradores del ano pasado:

 

 

Trátase dun éxito colectivo i non houbera sido úa realidade sen á intervención necesaria dos siguintes amigos, familiares i profesionais:

 

Nedi Mallada Paniagua,  Amiga Predilecta de Roxíos,

Lino, el mecánico creativo de Doiras,

Jose Antonio, el entusiasta ferreiro de Armal,

Felius, un auténtico molineiro, de Os Mazos,

Juan Carlos, un estupendo carpinteiro de Prelo,

Daniel , el meu sobrin del    LLombatín, i os sous pais, Clarita (a miía irmá) i Belarmino

Pancho i Joselo, os bus vecios da casa del  Mazo,

El meu irmao Mario González, sempre pendente,

Isabel Gallego, que sumou entusiasmo i  xenerosidade incondicional , el sou pai  Julian Gallego, un profesional del ferro de Alhama de Aragón

Sempre positiva,  mia nai: Clara Álvarez Fernández.

 

Tamén é necesario reconocer a axuda de outros muitos que con a súa presencia i consellos fixeron  posible esta restauración parcial, pero importantísima prá  preservación de este patrimonio etnográfico: (Miguel González  i Donato de Boal; Nacho, Inma, Mercedes, Ramon, i Bruno de Avilés;  Javi i  Belén de Piedras Blancas; Natalia, Elena i Paco de Xijón; Francisco, Julia, Alejandra, Verónica, Alicia … de Mallorca; Andrés i Dena de Piñeira i  a súa  familia de California…)

 

Gracias a todos

 

Por suposto un recordo pra os que xa non tan, neste  caso pra meu pai , Enrique González Sanzo, del que inda se respira el sou su espíritu nel vello  molin  de maquila i nos castañeiros que él vio medrar toda a súa vida. 

 

Quique Roxíos.

Deixe um comentário

Preencha os seus dados abaixo ou clique em um ícone para log in:

Logotipo do WordPress.com

Você está comentando utilizando sua conta WordPress.com. Sair /  Alterar )

Foto do Google

Você está comentando utilizando sua conta Google. Sair /  Alterar )

Imagem do Twitter

Você está comentando utilizando sua conta Twitter. Sair /  Alterar )

Foto do Facebook

Você está comentando utilizando sua conta Facebook. Sair /  Alterar )

Conectando a %s